Nowy numer 21/2018 Archiwum

Być jak Ona

Z ks. Zbigniewem Szostakiem, kustoszem Sanktuarium bł. Karoliny w Zabawie, rozmawia Grzegorz Brożek.


Grzegorz Brożek: Czy ćwierć wieku po beatyfikacji bł. Karoliny gotowi jesteśmy na kanonizację tej córki polskiej wsi?


Ks. Zbigniew Szostak: – Komisja pracuje. Niedawno wysłane zostały do Watykanu dokumenty do badania dotyczące cudu otrzymanego za przyczyną Karoliny. Być może kanoniczne wymogi zostaną w niedalekiej przyszłości spełnione i doczekamy ogłoszenia bł. Karoliny świętą. Chyba musimy sobie sami odpowiedzieć na pytanie, czy jesteśmy gotowi prosić o dar kanonizacji. Bo to także byłoby potwierdzenie, że osoba, którą wynosimy na ołtarze, ma wielki wpływ na ludzi. Myślę, że wielu mogłoby się podpisać pod tym stwierdzeniem i oznaczałoby to, że nie zmarnowaliśmy mijających lat.


Beatyfikacja w 1987 roku rozpoczęła dynamiczny rozwój kultu?


– To był bardzo ważny etap. Kult rozwija się jednak od dnia śmierci bł. Karoliny. Przecież na jej pogrzebie 7 XII 1914 r., a był to czas wojny, było
3 tys. ludzi. Już trzy lata później bp Leon Wałęga pozwolił przenieść ciało męczennicy z cmentarza na plac przykościelny, bo wszyscy miejscowi mieli poczucie wyjątkowości dziewczyny, która przecież za życia nazywana była „pierwszą duszą do nieba”. Beatyfikacja przeniosła kult ze sfery prywatnej w sferę publiczną. Dała też nowy impuls. Dziś wielu rozpoznaje Karolinę jako szczególną patronkę. Kilka tysięcy młodych ludzi nie tylko w Polsce nosi pierścień bł. Karoliny, potwierdzając tym, że Karolina stała się patronką ich wyborów życiowych. Pielgrzymują do Zabawy dorośli i małe dzieci. W comiesięcznych Drogach Krzyżowych 18. dnia każdego miesiąca uczestniczy do 3 tys. wiernych.


Czego uczy nas dziś bł. Karolina?


– Jej życie i męczeństwo pokazują, że śmierć i nienawiść nie wygrywają, natomiast ostatecznie zwycięża przebaczenie, dobro, miłość i życie. Karolina uczy dojrzewania do odpowiedzialności za wiarę i Kościół. Uczy zaangażowania apostolskiego. Ukazuje, że dla człowieka wierzącego środowiskiem wzrastania duchowego do świętości jest jego parafia, w której potrzebne jest jego zaangażowanie. Karolina pokazuje, że codzienne życie przeżywane ze względu na Boga i ludzi jest piękne i szlachetne i ma głęboki sens. Jej życie to także program dla mężczyzn, wezwanie do odwagi. To również program wychowania dziewcząt świadomych swej godności, powołania życiowego. 


« 1 2 »
oceń artykuł

Zobacz także

Zapisane na później

Pobieranie listy

Rekalma