• facebook
  • Newsletter
  • rss
  • Poślubione Jezusowi

    Joanna Sadowska

    |

    Gość Tarnowski 40/2012

    dodane 04.10.2012 00:00

    Mimo różnych charyzmatów, stroju czy konstytucji wszystkie łączy jedno – służba Bogu i bliźniemu.

    Przez ostatnie miesiące prze- jechaliśmy diecezję wzdłuż i wszerz. Odwiedziliśmy kilka- dziesiąt zgromadzeń; i te mieszkające blisko centrum diecezji, jak i między innymi oblatki w Jaworkach k. Szczawnicy, urszulanki w Lipnicy Murowanej, franciszkanki w Chorzelowie czy służebniczki dębickie w Dębicy. Jednak aby nasza panorama żeńskich wspólnot zakonnych diecezji tarnowskiej była pełna i kompletna, potrzeba przybliżyć jeszcze kilka zgromadzeń.

    Z jak... zecerka

    Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Loretańskiej, potocznie zwane loretankami, w diecezji ma dwa domy: w Krynicy-Zdroju i Żegiestowie. – W Krynicy jest nas piątka, pracujemy z dziećmi, katechizujemy, jedna z sióstr podjęła studia – opowiadają siostry. W Żegiestowie natomiast mieszkają tylko dwie siostry. Zgromadzenie założył w 1920 roku bł. ks. Ignacy Kłopotowski. Na początku działały jako związek religijny.

    Kanoniczne zatwierdzenie zgromadzenia nastąpiło w 1928 roku, wtedy też przyjęły nazwę Pobożne Stowarzyszenie Sióstr Loretanek. Natomiast zatwierdzenie Stolicy Apostolskiej uzyskały w 1971 roku. Od powstania ich głównym zadaniem apostolskim jest praca wydawnicza – dzieło, które kontynuują. Były więc zecerkami, introligatorkami, prowadziły kolportaż wydawanych książek i broszur. Przez lata prowadziły też ochronki, przedszkola, bezpłatne kolonie letnie dla dzieci z ubogich rodzin, podejmowały prace wychowawczo-katechetyczne i charytatywne. Obecnie zakon posiada 23 domy, w tym 9 za granicą.

    Czuwają nad owieczkami

    Geneza powstania Zgromadzenia Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej związana jest z osobą jej założycielki – bł. Marii Karłowskiej, która posiadała szczególny charyzmat ratowania kobiet upadłych. Założywszy w 1894 roku zgromadzenie, przy pierwszych ślubach wraz z innymi siostrami składa przyrzeczenie poświęcania się pracy nad nawróceniem osób zagubionych moralnie. Zgromadzenie wciąż stara się prowadzić dzieło swej założycielki, dostosowując je do współczesnych potrzeb. Siostry prowadzą więc placówki opiekuńczo-wychowawcze dla dziewcząt niedostosowanych społecznie oraz dla kobiet słabych i zagubionych moralnie, udzielają pomocy samotnym matkom, biorą udział w apostolstwie liturgicznym w więzieniach, szczególnie dla kobiet, posługują w świetlicach dla dzieci, w szpitalu i zakładach opiekuńczo-leczniczych dla kobiet, prowadzą przedszkole, włączają się w duszpasterstwo Kościoła. Aktualnie pracują w 24 placówkach w Polsce, w tym w Krynicy i w dwóch placówkach zagranicznych: w Rzymie i Kazachstanie.

    Sercem obleczone

    Również w Krynicy-Zdroju, a ponadto w Bobrownikach Wielkich swe placówki mają siostry ze Zgromadzenia Sióstr Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego, zwane sercankami. Ich historia sięga 1894 roku, a założycielem był św. Józef Sebastian Pelczar, zaś współzałożycielką sługa Boża matka Klara Ludwika Szczęsna. Siostry, całkowicie oddane Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, pracują wśród dziewcząt, w szpitalach, katechizują. Są tzw. zakonem regularnym, opartym na Regule św. Franciszka. – Nasza placówka w Bobrownikach istnieje od 1981 roku, obecnie mieszkamy tu we czwórkę – dodają sercanki. Oprócz Polski siostry pracują również we Włoszech, Francji, Stanach Zjednoczonych, Libii i Boliwii oraz na Ukrainie. Krok do nieba W naszej diecezji mają tylko jeden dom – w Słopnicach. Ale dzięki krzewieniu Apostolskiego Dzieła Pomocy dla Czyśćca siostry wspomożycielki znane są w wielu naszych wspólnotach parafialnych. Niosą ukojenie po stracie bliskiej osoby oraz uczą, jak pomagać zmarłym poddanym oczyszczeniu. Zgromadzenie Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych założył w 1889 roku bł. Honorat Koźmiński, kapucyn, charyzmatyczny założyciel 26 zgromadzeń zakonnych. Siostry, przyjmując Regułę św. Franciszka, oddają się służbie najbiedniejszym i najbardziej potrzebującym, szczególnie zaś osobom starszym i chorym. Są zakonem bezhabitowym.

    Ewangeliczna wspólnota

    Apostolskie wynagradzanie to charyzmat wspólnoty Instytutu Świeckiego Wynagrodzicielek Serca Jezusa i Maryi. Ich założycielem jest ks. Józef Kościsz, jezuita pochodzący z Dąbrówki Polskiej koło Nowego Sącza. Ojciec Kościsz w 1956 roku w Krakowie powołał wspólnotę kobiet, które szukały głębszego życia wewnętrznego, opartego na Ewangelii. Duchowość Instytutu, ściśle związana z charyzmatem założyciela, ma swoje korzenie w dwóch nurtach duchowości – ignacjańskiej i zwróconej ku Bożemu Sercu. Mieszkają w Krynicy, włączając się w dzieła podejmowane przez Kościół.

    Radiowo-Internetowe Studium Biblijne – Czas Ducha Świętego

    Podczas najbliższego studium usłyszymy o ludzkości przedpotopowej (Rdz 5–6)... a także o działalności Jana Chrzciciela (Łk 3,1-18), czasie Kościoła, będącym czasem Ducha Świętego (Dz 2, 1-12) i otwarciu się na Pismo Święte. A pytanie konkursowe brzmi: Czy Ewangelia Łukasza mówi o śmierci Jana Chrzciciela?

    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół