Od 9 do 14 lipca Plac Papieski w Starym Sączu znów zamienił się w miejsce, które trudno pomylić z klasycznymi rekolekcjami - między namiotami, internatem i „Opoką" mieszkało przez tydzień około 650 osób, w tym 230 dzieci i młodzieży. To Strefa Chwały - rekolekcje uwielbieniowe organizowane przez fundację MuzaDei, które od kilkunastu lat gromadzą rodziny z całej Polski.

Rekolekcje inne niż wszystkie

- Strefa Chwały to rekolekcje dla ludzi, którzy starają się żyć w oparciu o wartości chrześcijańskie, a często działają w swoich parafiach i wspólnotach. To przestrzeń spotkania, żeby mogli wymienić się doświadczeniem i wzmocnić się duchowo - tłumaczy Andrzej Dubiel z fundacji MuzaDei, organizator wydarzenia. Codzienna Eucharystia, wieczory uwielbienia, konferencje kerygmatyczne, warsztaty i tematyczne spotkania osobno dla dzieci (Strefa Kids, 4-9 lat), młodzieży (Strefa Young, 10-15 lat) i nastolatków (Artstrefa, 14-18 lat) - program został tak pomyślany, żeby każdy w rodzinie znalazł coś dla siebie. Nikt nie jest tu „na dokładkę”. W tym roku doszła nowość: warsztaty muzyczne dla dorosłych, alternatywna forma przeżywania rekolekcji dla osób o zainteresowaniach muzycznych.

- Te rekolekcje są inne niż inne - mówi Alicja Miszkurka-Cich, animatorka koordynująca wolontariat. - Piękne jest to, że w codzienności Strefy można zobaczyć i doświadczyć, co znaczy żyć na co dzień z Panem Bogiem - dodaje. Sama do Strefy trafiła jako organizatorka rekolekcji dla młodzieży w ramach Strefy. - Potem się okazało, że potrzebna jest pomoc w zajmowaniu się wolontariuszami. Zaczęłam zbierać ludzi do prowadzenia rekolekcji dla młodzieży i prowadzić młodzież, która jest w wolontariacie. A później z organizatorami zaczęłam pomagać przy tworzeniu tego wszystkiego. Ale jako prowadzący sami wiele korzystamy - mówi. Wszyscy posługujący są tak rozpisani na zadania, by mimo obowiązków każdy zdążył uczestniczyć przynajmniej w jednym uwielbieniu i codziennie być na Mszy Świętej.

230 dzieci na 650 uczestników

Dubiel przyznaje, że to, co go najbardziej cieszy, to skala zaangażowania najmłodszych. Wśród 650 uczestników aż 230 to dzieci i młodzież. - Oni także doświadczają radości Ewangelii w codziennych, zwyczajnych relacjach i to jest szczególnie ważne - mówi organizator. Połowa tegorocznych uczestników przyjechała do Starego Sącza po raz pierwszy. Reszta wraca - niektórzy po raz drugi, trzeci, piąty. Całe przedsięwzięcie, jak podkreśla organizator, jest non profit i prowadzone „po godzinach" pracy zawodowej organizatorów. - Staramy się zawsze tak zrobić, żeby te 600-700 osób jakoś dobrze, godnie przyjąć - mówi, dodając, że na scenie obok zaproszonych gości bardzo często pojawiają się sami uczestnicy Strefy, dzieląc się talentami muzycznymi czy aktorskimi.

Wspólnota jako korzeń

Andrzej Dubiel wraca do pytania, po co w ogóle takie rekolekcje. Okazuje się, że udział często wynika z osobistych potrzeb, a kończy się zaangażowaniem we wspólnotę Kościoła. To ważny owoc. - Ci, którzy są w Kościele, we wspólnocie, mają mniejsze problemy, kiedy wychodzą do świata. Komu brakuje tego zakorzenienia, tej nitki, temu bywa trudniej - mówi. - Bycie we wspólnocie w wielu aspektach ułatwia życie Ewangelią na co dzień. Nie zawsze jest to łatwe, ale ułatwia - dodaje.

Wołanie o ludzi honoru

12 lipca Mszy Świętej w ramach Strefy przewodniczył bp Leszek Leszkiewicz, który w homilii rozwinął temat honoru. - Co to znaczy być człowiekiem honoru? Mieć jakieś zasady. Dobre zasady. Być wiernym tym zasadom. Zwracać uwagę na słowo, które wypowiadamy, i nie łamać tego słowa - mówił biskup, nawiązując do przypowieści o Siewcy. Przypominał, że każdy ochrzczony ma godność, której nic nie przewyższa. Biskup nie szczędził krytycznych słów pod adresem tych, którym ta godność nie przeszkadza kłamać czy oszukiwać. Mówił też o własnym doświadczeniu z pracy duszpasterskiej z rolnikami, za którą - z ramienia Konferencji Episkopatu Polski - odpowiada. - Wiecie, co mnie najbardziej boli, jak z rolnikami rozmawiam? To, że są przez wszystkich oszukiwani. Klepie się ich po plecach, dziękuje za chleb, a potem - niezależnie od strony politycznej - obiecuje się im pomoc, choć podświadomie wszyscy wiedzą, że decyzje już dawno zapadły - mówił.

Kazanie zamknął apelem. - W czasie, w którym przyszło nam żyć, powinno rozlegać się wołanie o ludzi honoru. Nie podpowiadajmy innym, co powinni zrobić, żeby takimi ludźmi byli, ale zaczynajmy od siebie - zakończył.