Dziś w południe sprzed Kościoła bł. Karoliny w Tarnowie wyruszyła ósma sztafeta biegowa na Jasną Górę. Na miejsce biegacze planują dotrzeć jutro z samego rana. Będą biec też całą noc w systemie zmianowym, by w około 20 godzin pokonać dystans prawie 210 km. Tym sposobem dogonią Pieszą Pielgrzymkę Tarnowską, by z jej uczestnikami wejść przed tron Matki Bożej Królowej Polski. W sztafecie bierze udział 15 osób, głównie z Tarnowa, ale też z Ryglic, Gorlic, Brzeska, Zdrochca. Jedna z osób na co dzień mieszka w Anglii. Wśród biegnących są dwie panie. Na drogę pobłogosławił im ks. Grzegorz Gil.

Zobaczcie krótki film ze startu:

- Będziemy biec parami, żeby się wspierać, nie zgubić trasy, a następnie zmieniać się co 5 km. Każdy ma więc do pokonania ok. 30-40 km, ale może też więcej, byleby tylko pobiegł na swojej zmianie. W minionych latach zdarzało się, że niektórzy przebiegli prawie 100 km. Trudem jest też to, że biegnie się w nocy, kiedy doskwiera chód i zmęczenie, ale o to też chodzi, żeby nie było łatwo, żeby zmierzyć się z tym dyskomfortem. Wiele osób biega, ale nie wszyscy porwą się na coś takiego, nawet jeśli bardzo dobrze biegają, bo rano człowiek jest już zdecydowanie słabszy - zauważa Marek Łabuz, inicjator sztafety biegowej na Jasną Górę.

Dlaczego co roku wychodzi z inicjatywą, by z innymi dogonić tarnowskich pielgrzymów i razem z nimi wejść na Jasną Górę? - Jakoś z rozpędu. Przychodzi ten czas i się mobilizujemy. Najpierw sztafeta miała odbyć się raz, a porobiło się tak, że jest już ósma i chcielibyśmy dobić do dychy, a co będzie potem, zobaczymy - mówi.

  W biegu bierze udział 15 osób. Wśród nich pan Marek, który już w tamtym roku ze względu na wiek i zdrowie miał biec ostatni raz, a i tym razem stawił się na starcie. Marcin jest na zdjęciu ze swoim synem Grzesiem. Z prawej Marek Łabuz, z lewej ks. Grzegorz Gil, który pobłogosławił biegnącym pielgrzymom na drogę. Beata Malec-Suwara /Foto Gość

Uczestnicy sztafety żartobliwie mówią, że biegną do Mamy, żeby się wyżalić, licząc na Jej wsparcie, bo prawdą jest, że każdy niesie swoje intencje. - Biegniemy przede wszystkim z wdzięcznością. To, że biegamy, to dar od Pana Boga. Łączymy wiarę z naszą pasją, talentem. Mamy za co dziękować. Niesiemy też nasze troski, chcemy, by Pan Bóg nam w życiu błogosławił - mówi Ania, która biegnie w sztafecie już siódmy raz.

Dla Żanety, która biegnie po raz pierwszy, a sama pochodzi ze Zdrochca, nie bez znaczenia jest fakt, że bieg rozpoczął się pod kościołem bł. Karoliny. - Zdrochec jest blisko Zabawy, a to jej ziemia - zauważa. - Myślę, że nie jestem tu przypadkiem, i mam nadzieję, że podołam. To spory wysiłek, ale też trzeba się zmierzyć z samym sobą, ze swoimi myślami. To jest największe wyzwanie - uważa.

Nie tylko Żaneta bierze udział w sztafecie biegowej na Jasną Górę pierwszy raz, takich osób jest więcej. Mają z czym biec. - Ja biegnę podziękować, że 5 lat temu przeżyłem wypadek w Tatrach. W tym roku mija dokładnie pięć lat, odkąd się urodziłem na nowo. Spadłem ze Szpiglasowego Wierchu przy Dolinie Pięciu Stawów. Leciałem 80 m w dół po skałach. Lekarze dawali mi 10 procent szans na przeżycie. Dzięki Bogu przeżyłem. Rok miałem wyjęty z życiorysu. Biegać zacząłem w momencie, kiedy nie pamiętałem, że biegam, z powodu braku pamięci tymczasowej. Odzyskałem ją dopiero w 2023 roku, w 2024 spotkałem Angelikę, w minionym był nasz ślub i chrzciny naszego synka Grzesia. Za to wszystko chciałem podziękować Bogu, dlatego tu dzisiaj jestem - mówi Marcin z Tarnowa.

- Będziemy męża wspierać, przeżywać ten bieg razem z nim i towarzyszyć mu podczas wejścia na Jasną Górę - wyjaśnia Angelika, żona Marcina. Jeszcze dzisiaj z synkiem wyjechała do Częstochowy, by tam przenocować i rano dołączyć do męża i innych pielgrzymów. Sama też biega i nawet to ona pierwsza chciała pobiec w sztafecie na Jasną Górę, ale okazało się wtedy, że jest w drugim miesiącu ciąży i odłożyła plany. Na jakiś czas tylko, bo już obiecali sobie z mężem, że za kilka lat wspólnie pobiegną.

- Zawsze chciałem wziąć udział w pieszej pielgrzymce na Jasną Górę, ale nigdy nie było mi po drodze. W pewnym momencie poznałem Marka i to on mnie namówił na tę sztafetę, dlatego biegnę, bo jak nie teraz, to kiedy. Zabieram ze sobą swoje intencje, więc nie tylko nogi, ale i one będą mnie niosły - mówi Łukasz.

Paweł z Tarnowa też biegnie w sztafecie pierwszy raz, ale pielgrzymowanie nie jest mu obce. Ma już za sobą w nogach 750 km pokonanych w 22 dni Drogami Jakubowymi z Tarnowa do Zgorzelca. Na specjalnej koszulce, które otrzymał każdy z biegaczy, zamiast imienia umieścił napis „Ultreia et suseia” - zwrot od średniowiecza używany przez caminowiczów - pielgrzymów wędrujących szlakiem do Santiago de Compostela. Oznacza on „Idź dalej (śmiało) i wznoś się wyżej”. To pozdrowienie oraz słowo otuchy w trudnych momentach drogi. Przyda się niejednemu dzisiaj na trasie.