Wszystkie galerie
Od ciekawości do mądrości
Uwielbiam spacery i wędrówki po lesie, zwłaszcza w towarzystwie moich czworonożnych przyjaciół. Psy towarzyszą mi od dziecka. Obserwowałam, jak rosną, zmieniają się i nabierają doświadczeń, co pozwoliło mi dostrzec, jak ich życie przypomina ludzką wędrówkę wiary. Na początku są całkowicie zależne od swojej mamy, nieświadome świata i tego, co je czeka. Tak samo dziecko od pierwszych chwil jest prowadzone przez mamę, która uczy je miłości, dobra i wiary. Jeszcze nie wszystko jest dla niego zrozumiałe, ale ufa jej bezgranicznie i czuje się bezpiecznie.
Refleksja nad życiem
Krajobrazy, które widzimy - dla jednych pozostają obojętne, ale gdyby się nad tym dłużej zastanowić, kryją w sobie coś, co wywołuje w nas wiele emocji - zarówno pozytywnych, jak i negatywnych. Codziennie w drodze do szkoły, wracając z niej, czy będąc na spacerze, moim oczom ukazują się piękne widoki, które wywołują w mojej głowie tysiące myśli oraz wpływają na to, co czuję. Najbardziej moje oczy cieszą zachody słońca i przy nich "tracę poczucie czasu". Ich piękno mnie zachwyca, i to one dają poczucie ukojenia, bezpieczeństwa, spokoju.
Wiara i nadzieja jak pogoda
Każdy człowiek w swoim życiu staje przed trudnościami i wyzwaniami. Czasem wydaje się, że świat nas przerasta, że nie jesteśmy w stanie udźwignąć ciężaru codziennych problemów. W takich momentach kluczowe stają się wiara i nadzieja - dwa fundamenty, na których opiera się chrześcijańskie życie. Są one jak słońce przebijające się przez chmury po burzy - nawet gdy wszystko wydaje się ciemne, światło Bożej miłości zawsze ostatecznie rozjaśnia drogę.
Piękno wędrówki
Wyruszam w poszukiwaniu Jego jedynego i prawdziwego blasku, wędrując w nieznane. Ufam Mu bezgranicznie. Idę drogami, które bywają trudne, lecz to one nadają sens mojemu pielgrzymowaniu. Czasem wydaje mi się, że góra, którą mam pokonać, jest zbyt stroma. Ale nadzieja, płynąca z wiary, nie pozwala mi się poddać.
Mała wielka radość
Był poniedziałek, zwykły dzień w szkole, ale w powietrzu czuć było coś innego. Właśnie tego dnia, na przerwie, siedziałyśmy z Anielą i Olą na boisku, rozmawiając o wszystkim i o niczym. Temat jak zawsze szybko się zmieniał, aż w końcu trafiłyśmy na ten, co zupełnie zmienił nasz dzień. To był temat schroniska, a dokładniej – zwierząt, które czekają tam na nowy dom.
Polecane w subskrypcji
-
- z bliska
-
- Kościół
-
- Rozmowa
-
- Świat
