Nowy numer 49/2020 Archiwum

Święta ziemia

W przyszłym roku minie sto lat królowania tu Pani Massabejskiej.

Był rok 1900., kiedy ks. Jan Palka, ówczesny wikariusz w Porąbce Uszewskiej, pielgrzymował do Lourdes. Zachwycony tym, co zobaczył i co przeżył, postanowił wybudować w miejscowej parafii grotę na wzór lurdzkiej. „Z odbytej pielgrzymki przywiózł gipsowy model groty oraz butelkę wody z cudownego źródła” – czytamy w parafialnych archiwaliach. Pomysł bardzo spodobał się okolicznym mieszkańcom, którzy odznaczali się wielką pobożnością maryjną, a szczególną czcią otaczali obraz Matki Bożej Pocieszenia znajdujący się w kościele. Kult Matki Bożej szerzyły też Bractwo Różańca Świętego i siostry zakonne, które przed laty prowadziły tu m.in. ochronkę i Krucjatę Eucharystyczną.

Wzorem Lourdes

Grotę, którą budowano cztery lata, wzniesiono na zboczu wzgórza Godów obok drewnianego kościoła. – Bryła groty ma plan prostokąta. Wejściowa arkada z ozdobną kratą zwrócona jest w kierunku południowym. Po bokach znajdują się przybudówki, po lewej jest zakrystia, po prawej składzik, zamieniony później na kaplicę Najświętszego Sakramentu. Aby budowli nadać bardziej naturalny wygląd, używano surowego, nieociosanego kamienia – opowiada ks. Józef Golonka, kustosz sanktuarium. W centralnej części wnętrza groty znajduje się kamienny, neogotycki ołtarz, a obok niego miniaturowa figura Matki Bożej Niepokalanej. Znacznie większy postument umieszczono nad sklepieniem, a wykonał go artysta rzeźbiarz Józef Kulesza z Krakowa. Poniżej kapliczki znajduje się tabernakulum, a we wnękach tylnej ściany liczne wota. Przy wejściu widać świecznik w formie kilku nakładających się kół. Za pierwowzór posłużył świecznik z Lourdes. Budowę groty ukończono latem 1904 roku. W tym samym roku 8 grudnia, w 50. rocznicę ogłoszenia dogmatu o niepokalanym poczęciu Najświętszej Maryi Panny, odbyła się uroczystość poświęcenia. W ciągu kolejnych lat teren wokół groty był rozbudowywany, a sama grota remontowana.

Karty nadziei

Z roku na rok miejsce to zaczęło odwiedzać coraz więcej pielgrzymów. W 2003 roku bp Wiktor Skworc erygował sanktuarium w grocie NMP i dał przywileje odpustów. Dziś to miejsce zadziwia każdego. W niepozornej miejscowości wyrosło sanktuarium znane w Polsce i za granicą. W 1994 roku przyjechało tu około 5 tys. dziewcząt zaangażowanych w DSM. Tradycją stały się pielgrzymki chorych z całej diecezji, którzy przyjeżdżają tu 11 lutego i uczestniczą m.in. w pięknej procesji z lampionami i specjalnym błogosławieństwem na wzór lurdzki. Wierni licznie przybywają też na środowe nowenny i trzydniowy odpust październikowy. Każdego dnia rozbrzmiewają prośby zanoszone z wiarą i nadzieją do Boga za pośrednictwem Maryi. Od 1904 roku prowadzona jest tu księga łask. Pierwsze podziękowania zanotowano już w dniu poświęcenia groty. Dziś jest ich około 150. To uzdrowienia z ciężkich chorób, pomoc w trudnych i niebezpiecznych sytuacjach, uratowanie mienia w czasie pożarów. Z tego miejsca od 1987 roku kilka razy do roku wyruszają też kolejne pielgrzymki do Lourdes. 30 czerwca odbędzie się kolejna, 150. pielgrzymka.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama