Dzięki właściwej optyce owa pustynia staje się z czasem oazą życia, miejscem wzmacniania wiary, pomnażania talentów i otwarcia się na drugiego człowieka. Uczy też życia we wspólnocie i wyznacza kierunki działania. Wiedzą o tym członkowie Ruchu Światło–Życie, którzy swą oazę odnaleźli na wakacjach, a potem kontynuują ją w ciągu roku formacyjnego. Więcej o nich piszemy na s. III.