Sanktuarium św. Stanisława w Szczepanowie zaprasza pielgrzymów i zwiedzających nie tylko do miejsc związanych ze św. Stanisławem, który w tej miejscowości przyszedł na świat i przeżył swoje dzieciństwo.

– Przez wieki wzniesienie, na którym powstawały kolejne świątynie, wzbogacało się o kolejne dzieła sztuki sakralnej,  m.in. te, które miały pomagać pielgrzymom w przeżywaniu tajemnic pasyjnych – mówi ks. prał. Władysław Pasiut, kustosz sanktuarium.

I tak wydarzenia męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa unaoczniały sceny namalowane na odwrocie skrzydeł gotyckiego tryptyku w kościele fundacji Jana Długosza.

– Na czas Wielkiego Postu ołtarz zamykano, by wierni mogli wpatrywać się w sceny męki Pana Jezusa – wyjaśnia proboszcz.

Pasyjnym zabytkiem okazał się krzyż z dawnej belki tęczowej kościoła długoszowskiego.

– Jak wiemy, całe wnętrze spłonęło w wyniku bombardowania kościoła w czasie I wojny światowej. Niektóre rzeczy jednak ocalały – dodaje ks. Pasiut.

Krzyż znalazł swoje miejsce w kościele na cmentarzu, gdzie wisiał w zakrystii.

– Podczas pierwszych oględzin wszystkich kościołów ten krzyż od razu przykuł moją uwagę, a szczególnie postać Chrystusa. Od razu wiedziałem, że jest niezwykła, stara i piękna. Pod warstwą wielokrotnych przemalowań postaci Jezusa odkryłem ślady pierwotnej polichromii, a po renowacji okazało się, że to gotycka rzeźba, która znajdowała się według dawnej dokumentacji w kościele Jana Długosza na belce tęczowej – mówi konserwator Andrzej Tekielak, który odnawiał postać Ukrzyżowanego.

Wychodząc z kościoła sanktuaryjnego, na ścianie prezbiterium długoszowskiej części świątyni znajduje się kolejny pasyjny zabytek przedstawiający modlącego się Chrystusa w ogrodzie oliwnym. Nad Jezusem w obłokach zjawia się anioł trzymający w ręku złocisty kielich męki. Jezus poci się krwią, anioł wydaje się wykuty z samej bieli. Kontrastowej grupie towarzyszą trzej śpiący apostołowie, którzy chęci czuwania z Mistrzem mieli wielkie, ale ciała słabe. Wszystko odbywa się w scenerii egzotycznego ogrodu. Nad śpiącymi pochyla się palma, a w tle rozświetlona nocnym reflektorem księżyca Jerozolima.

– Ogrójec szczepanowski powstał pod koniec XIX wieku. Nie wiemy, kim był autor, ale widać jego dobry warsztat rzeźbiarski, zmysł artystyczny. Postacie są pełne dynamiki, dramatyzmu, czuć emocje i klimat wydarzenia opisanego w ewangelii o męce Jezusa – opowiada Andrzej Tekielak.

Ogrójec był już odnawiany, jednak czas zrobił swoje. Dzięki dofinansowaniu unijnemu i wkładowi własnemu parafii udało się jednak gruntownie odnowić zabytek.

– Konserwacji poddano wszystkie figury oraz ornamenty zdobnicze. Usunięto zawilgoconą i zagrzybiałą ziemię na głębokość 1m. Wszystkie rzeźby odgrzybiono, wykonano nowy fundament i postument pod figury, wykonano nowe tynki oraz konserwację malowidła ściennego – panoramy Jerozolimy, położono kamienną posadzkę. Teraz wszyscy możemy się cieszyć oglądając uratowany zabytek, zaś pielgrzymi mają kolejne miejsce do medytacji, zwłaszcza w Wielkim Poście – wylicza ks. Pasiut.