Nowy numer 28/2020 Archiwum

Powołanie i parafia

Zadaniem wspólnoty jest modlitwa i towarzyszenie młodemu człowiekowi, który chce pójść za Chrystusem drogą kapłaństwa lub rad ewangelicznych.

Od 3 do 10 maja przebiega tydzień modlitw o nowe powołania kapłańskie i zakonne. Pod koniec kwietnia – jak mówi ks. dr Jacek Soprych, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie – dwóch młodych ludzi złożyło dokumenty do seminarium, z kolei kilku innych młodych mężczyzn zastanawia się nad wyborem kapłaństwa jako drogi życia. To dopiero początek rekrutacji kandydatów do WSD. – Mamy nadzieję, że chętni będą się zgłaszać, o co też się nieustannie modlimy – dodaje ks. Soprych.

Modlitwa o powołania trwa również w parafiach diecezji. Pandemia koronawirusa zawiesiła spotkania parafialnych zespołów synodalnych. W kwietniu miało być ono poświęcone parafii jako wspólnocie budzącej powołania, podtrzymującej je i towarzyszącej ludziom, którzy wybrali drogę kapłańską lub zakonną. Mimo braku spotkań warto się zastanowić nad tym, jak parafia służy dziełu powołań. W materiałach dla parafialnych zespołów synodalnych na temat związku parafii z powołaniem kapłańskim zwraca się uwagę, że „powołanie kapłańskie i zakonne jest darem od Boga dla konkretnego człowieka. Ważna w jego rozeznawaniu jest żywa relacja do miłującego Pana, która odnajduje swój wyraz w odpowiedzi człowieka.

Konsekwencją wyboru jest misja, którą osoba powołana realizuje na ziemi względem wspólnoty Kościoła”. Powołanie odczytać można tylko w kontekście wiary, która rozwija się i wzrasta przede wszystkim w rodzinie i parafii. Zewnętrzne warunki mogą czasami utrudniać budowanie tej relacji, ale nie są w stanie zagłuszyć działania Ducha Świętego. Autorzy materiałów podkreślają, że ważniejsze od porównywania statystyk jest zadanie sobie pytania, czy młody człowiek postanawiający iść drogą powołania doświadcza odpowiedniego wsparcia i towarzyszenia na tej drodze? Bez tego wsparcia liczba kapłanów i osób zakonnych może się zmniejszać, a w konsekwencji (podobnie jak w niektórych regionach Polski i Europy Zachodniej) domy zakonne i parafie będą zamykane z powodu braku nowych powołań.

Przykład kapłańskiego życia oraz miłość rodzinna, których młody człowiek powinien doświadczyć, budzą i pomagają rozeznawać powołania, co realizuje się przede wszystkim przez modlitwę i towarzyszenie. Zakonny dom formacyjny lub seminarium duchowne dbają o wzrost powołanej osoby. Służy temu konkretny plan formacyjny. Parafia z jednej strony powinna żywo interesować się kolejnymi etapami drogi, pamiętając przy tym, że w czasie wakacji lub świąt ta droga nie zostaje zatrzymana. Jej kontynuacja staje się po części odpowiedzialnością całej parafii. Z drugiej strony wspólnota parafialna może włączyć się w pomoc powołanym (duchową i materialną) w ciągu całego roku.

Każdy etap formacji ma swoje zakończenie, co nie oznacza, że wspólnota parafialna przestaje realizować swoje zadanie towarzyszenia. Po zakończeniu drogi seminaryjnej lub zakonnej formacji zaczyna się realizowanie powołania kapłańskiego lub zakonnego, które również wymaga troski i zainteresowania. Parafia więc powinna być rodziną, w której kapłan – rodak bądź siostra – rodaczka odnajdą życzliwość, gościnę i duchowe wsparcie.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama