Na frontonie położnego na skarpie nad Rabą kościoła w Chełmie znajdziemy podwójny czerwony krzyż lotaryński i datę 1749. To godło Zakonu Kanoników Regularnych Grobu Bożego w Jerozolimie. Powstał on po I wyprawie krzyżowej i odbiciu Ziemi Świętej w 1099 roku przez Gotfryda de Boiullon. – Oprócz zakonu kanoników powstał też wtedy według tradycji zakon rycerski, który skupia kawalerów i damy, dziś także osoby duchowne, bo ostatni zakonnik zmarł w XIX wieku w Krakowie – opowiada komandor Stanisław Osmenda, kustosz stałej siedziby Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie (OESSH) w Miechowie. Bożogrobcy sprowadzeni przez Jaksę Gryfitę szybko zjawili się w Polsce. Niespełna 100 lat po założeniu otrzymali na własność Chełm. „Pan Mikora ofiarował nam osadę nad Rabą zwaną Chełm z kościołem i dziesięcinami i targowisko i karczmę i inną osadę Nieszkowice” – zapisali w 1198 roku.