Uroczystej Eucharystii przewodniczył ks. infułat Adam Kokoszka, który w asyście asystenta diecezjalnego Rycerstwa Niepokalanej, ks. prałata Pawła Bogaczyka oraz o. Ryszarda Żubera z Niepokalanowa, prezesa narodowego Rycerstwa Niepokalanej wprowadził zgromadzonych w głębię bożonarodzeniowego orędzia. W homilii ks. infułat Kokoszka wyszedł od anielskiego zawołania: „Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom”, wskazując, że te proste słowa są ponadczasowym testamentem dla każdego pokolenia.

Kaznodzieja zwrócił szczególną uwagę na trzy fundamenty, które Chrystus uświęcił swoim przyjściem: godność człowieka, świętość rodziny oraz miłość do ojczyzny. – Przychodzi na świat jako człowiek, by upomnieć się o naszą ludzką godność. Godność tak często dziś poniewieraną, deptaną – przekonywał ks. Kokoszka. W mocnych słowach odniósł się również do współczesnych zagrożeń czyhających na tradycyjny model życia. Wskazał, że narodzenie Chrystusa w rodzinie jest czytelnym sprzeciwem wobec wszelkich prób jej degradacji. – Jest zdecydowanym powiedzeniem „tak” naturalnemu rozumieniu tych dwóch Bożych instytucji i zdecydowanym powiedzeniem „nie” fałszywym modelom małżeństw i rodzin – podkreślał kapłan. Ks. infułat Kokoszka przypomniał, że Jezus dawał przykład zdrowego patriotyzmu i umiłowania ojczyzny. W kontekście debaty o przyszłości wspólnoty europejskiej przywołał wizję św. Jana Pawła II – Europy będącej „Ojczyzną Ojczyzn”, która zachowuje swoją tożsamość kulturową i narodową.

Przed zakończeniem Mszy św. medal „Zasłużony dla Niepokalanej” wręczony został Julianowi Koziołowi z Mielca. To wyróżnienie jest zwieńczeniem wieloletniej, ofiarnej służby na rzecz Stowarzyszenia. Julian Kozioł związany jest z Rycerstwem Niepokalanej od 1999 roku. Przez osiem lat piastował funkcję prezesa zarządu, a później doradcy wspólnoty mieleckiej. Jego działalność wykraczała daleko poza ramy formalnych funkcji; z niezwykłą gorliwością rozdawał Cudowne Medaliki, starając się zdobyć jak najwięcej dusz dla Niepokalanej. Brał udział w licznych zjazdach, rekolekcjach i komisjach rewizyjnych, zawsze rzetelnie i profesjonalnie wypełniając powierzone mu zadania. – Zawsze z oddaniem angażuje się w szerzenie ideału świętego Maksymiliana, w miłości do Maryi i Jezusa – mówiła Julia Skrzynecka, wiceprezes Zarządu Diecezjalnego RN, przedstawiając sylwetkę wyróżnionego. Medal przyznał Zarząd Narodowy, na wniosek Zarządu Diecezjalnego.

W Mielcu po Mszy św. przedstawiciele Rycerstwa Niepokalanej z całej diecezji udali się na obiad i spotkanie wspólnotowe. Było to okazja do szczerych rozmów o przyszłości Rycerstwa Niepokalanej w diecezji tarnowskiej. Członkowie zarządu diecezjalnego dzielili się swoimi doświadczeniami, wskazując na ewolucję, jaką przeszło stowarzyszenie w ciągu ostatnich dekad. Anna Gruszczyńska z parafii Koszyce Wielkie związana z ruchem od 25 lat, wspomina czasy wielkiego entuzjazmu. Dawniej po parafiach jeździł bardzo intensywnie Leszek Jaworski, animator RN. – U nas wtedy w parafii zapisało się ponad 700 osób (...). Natomiast do tych wspólnot, MI-1, MI-2 ostatecznie należało 30–40 osób – zauważa pani Anna.

A jak mówi, życie wspólnotowe w RN jest istotne. Przynależność to nie tylko Cudowny Medalik, droga osobistej pobożności, ale też umacnianie się we wspólnocie. – Bez życia we wspólnocie ludzie często zapominają o swoich zobowiązaniach wobec Maryi – mówi Anna Gruszczyńska. Z tą diagnozą zgadza się Julia Skrzynecka, która obecnie opiekuje się aż dziewięcioma wspólnotami. – Był kiedyś taki entuzjazm, przy tworzeniu, przy tych prelekcjach Leszka Jaworskiego. Zapisywało się mnóstwo ludzi. Może to był dobry pierwszy krok, ale potem trzeba nadać jakąś wspólnotową formę tym deklaracjom – uważa Julia Skrzynecka. Dlatego, gdybyśmy zapytali ilu mamy Rycerzy Niepokalanej w diecezji, to na podstawie pierwszych deklaracji można powiedzieć, że setki tysięcy. – Ale wspólnot jest nieco ponad 30 – informuje wiceprezes Skrzynecka. W każdej z nich zwykle jest po 20–40 osób.

Współczesne Rycerstwo stawia więc na jakość i „pilnowanie, by wspólnoty żyły”, co w dzisiejszym świecie nie jest zadaniem łatwym. Jak przekonuje Julia Skrzynecka, oddanie się Matce Bożej przynosi realne wsparcie w trudach dnia codziennego. – Jeżeli ktoś idzie z Matką Bożą przez życie, to mu bardzo dobrze jest. I umie cierpieć. Umie znosić cierpienia. Trochę łatwiej – mówi z przekonaniem. Sama, jak przyznaje jest tego dowodem.

Nadzieję na przyszłość dają świadectwa osób, które do Rycerstwa dołączyły niedawno, jak Krzysztof Marzec, który wstąpił do wspólnoty w 2019 roku. Jego droga do Niepokalanej prowadziła przez radykalne nawrócenie. – Byłem człowiekiem wierzącym, chodziłem do kościoła, ale to było takie nijakie, z obowiązku. Spowiadałem się rzadko – wyznaje szczerze Krzysztof. Punktem zwrotnym była lektura religijna. Dziś jego wiara jest fundamentem codzienności; od czasu nawrócenia stara się codziennie uczestniczyć w Mszy św. – Codziennie staram się być w łasce uświęcającej. I to mnie napędza – opowiada. Od niedawna Krzysztof Marzec z Mielca jest prezesem Zarządu Diecezjalnego Rycerstwa Niepokalanej.

  Krzysztof Marzec jest obecnie prezesem Zarządu Diecezjalnego Rycerstwa Niepokalanej. Grzegorz Brożek /Foto Gość

Na zakończenie uroczystości ks. infułat Adam Kokoszka wezwał wszystkich do powierzenia nadchodzącego czasu Maryi, przypominając, że Jej twarz była pierwszą, jaką zobaczył Pan Jezus po narodzeniu. Wszyscy zgromadzeni, w duchu jedności ze św. Janem Pawłem II, modlili się słowami jego noworocznej modlitwy: „Panno Najświętsza, jutrzenko nowych czasów, pomóż nam patrzeć z wiarą na minione dzieje i na rok, który się zaczyna”.

Choć liczebność wielkich zrywów sprzed lat ustępuje miejsca mniejszym, sformowanym grupom, ideał św. Maksymiliana Kolbego pozostaje żywy. Rycerstwo Niepokalanej w Diecezji Tarnowskiej to wspólnota ludzi, którzy w Maryi znaleźli najpewniejszą drogę do Chrystusa i odwagę, by świadczyć o Nim w codziennym życiu.