W Kazaniu na Górze, które przecież tak dobrze znamy, ponownie słyszymy o ubogich, płaczących, cichych, spragnionych sprawiedliwości, miłosiernych, czystego serca, pokój wprowadzających i cierpiących dla sprawiedliwości. Co myślimy o takim królestwie? Czy podoba się nam, czy chcemy w nim żyć? Czy to tylko taki poetycki obraz tego, co kiedyś tam będzie, ale jeszcze nie dziś, nie w dzisiejszym, nowoczesnym świecie? Warto się zastanowić, w jakim królestwie chcemy żyć, co chcemy pielęgnować i osiągnąć w naszym życiu. Chrystus określił jasno zasady swego królestwa, one nie ulegają zmianie w zależności od czasów i miejsca. Musimy się zdecydować, czy chcemy się zaliczyć do Jego błogosławionych.