Choć oficjalnie rok 1326 pojawia się w spisach świętopietrza diecezji krakowskiej i stanowi dla historyków „metrykę” parafii, korzenie chrześcijaństwa nad Wisłą w tym miejscu sięgają znacznie głębiej. Jak skrupulatnie odnotował w swoich badaniach ks. Józef Giera, pierwszy kościół drewniany powstał tu już w połowie XIII wieku. Jego fundatorami było rycerstwo osiadłe na lewym brzegu Wisły w Smęgorzowie koło Stopnicy. „O wyborze św. Marii Magdaleny na patronkę kościoła i parafii zadecydowało to, że budowa kościoła i powstanie parafii przypadło w okresie intensywnego rozwoju kultu tej świętej” – wyjaśnia w swoich opracowaniach ks. Giera. Święta ta była w tamtym czasie czczona jako szczególna orędowniczka chroniąca przed zarazą i epidemiami. W realiach średniowiecznego Szczucina, gdzie rozlewiska Wisły i bagniste tereny sprzyjały rozwojowi chorób, wybór ten miał wymiar niemal egzystencjalny. Mieszkańcy potrzebowali potężnej patronki, która strzegłaby ich przed morowym powietrzem. Z biegiem wieków parafia szczucińska zyskiwała na znaczeniu. Niestety, reformy józefińskie po pierwszym rozbiorze Polski przyniosły kasatę prepozytury, ale nie zdołały złamać ducha wspólnoty, która w 1780 roku rozpoczęła budowę obecnej, murowanej świątyni.