Uroczystość rozpoczęła się od połączenia z Magdaleną Buczek, założycielką PKRD. Choć stan zdrowia nie pozwolił jej na osobistą obecność, jej głos wybrzmiał w murach starowiejskiej świątyni z mocą, przypominając o sensie istnienia kółek różańcowych. – Pan Jezus wydał samego siebie na śmierć, aby nas odkupić, aby nas zbawić. Dlatego odpowiadajmy tak, jak umiemy odpowiadać miłością na Jego miłość. W Wielkim Poście podejmować postanowienia, wyrzeczenia, z miłości do Jezusa, by oczyścić serca, otworzyć je dla Niego – zachęcała Magdalena Buczek, podkreślając także, że ważne jest, by to właśnie dzieci stały się powiernikami Maryi w dzisiejszym świecie. Założycielka PKRD zachęcała młodych, by traktowali ten czas jako możliwość dawania świadectwa.

Kolejnym punktem programu była modlitwa różańcowa, którą poprowadził o. Piotr Dettlaff CSsR, opiekun i organizator spotkań PKRD. Nie był to jednak zwykły Różaniec. Tym razem „paciorkami”, które wypraszały łaski dla świata, były same dzieci, a szczególnie dziewczęta ze Starej Wsi. To właśnie one – przedstawicielki miejscowych kół różańcowych – prowadziły poszczególne „Zdrowaś Maryjo”, stając się żywym przykładem zaangażowania młodych w życie parafii. O. Piotr Dettlaff podkreślał, że każde dziecko należące do PKRD jest jak drogocenny kamień w koronie Maryi, a ich codzienna, systematyczna modlitwa dziesiątkiem różańca ma moc przemieniania rzeczywistości.

Centralnym punktem spotkania była uroczysta Eucharystia, której przewodniczył bp Antoni Długosz, znany jako „biskup od dzieci”. W swojej homilii, wygłoszonej w charakterystyczny dla siebie, niezwykle ciepły i obrazowy sposób, hierarcha nawiązał do symboliki cierniowej korony i kwiatów, które mogą ją przemienić. – Narysujemy kolejny kwiatek na cierniowej koronie, by ten kwiatek mówił o tym, że my bardzo Jezusa kochamy – mówił bp Długosz. Biskup tłumaczył dzieciom, że każda modlitwa, każdy dobry uczynek i każde zwycięstwo nad własnym egoizmem jest jak dołożenie kwiatu do wianka dla Pana Jezusa.

Hierarcha odwołał się również do konkretnych sytuacji z życia dziecka. – Zachorujemy, nie chciałbym żebyście chorowały, ale jak ktoś zachoruje, to ofiaruje Panu Jezusowi lekarstwa bardzo przykre czy zastrzyki, cierpienia. I to wszystko narysuje właśnie na cierniowej koronie, by dołożyć kwiatek naszych cierpień dla Pana Jezusa. Wreszcie ktoś nam dokuczy, podamy mu rękę, mówimy: „przebaczam ci”. I za to, że przebaczysz koleżance, kolejny kwiatek rysujesz – kontynuował biskup. Uczestnictwo w żywym Różańcu to nie tylko paciorki, to styl życia oparty na miłości i ofierze, który zaczyna się w domu, w szkole i na podwórku.

Spotkanie stało się także okazją do przybliżenia historii i prężnego działania kół w samej Starej Wsi. Jak zauważył ks. Mariusz Nosal, proboszcz parafii, inicjatywa ta ma tutaj głębokie korzenie, wywodzące się z silnej tradycji maryjnej Limanowszczyzny. W parafii działają obecnie trzy koła. – Inicjatywa wyszła kilka lat temu ze strony osób świeckich, które pytały, czy można dzieci zaangażować w Różaniec – podkreśla proboszcz. W Starej Wsi, gdzie wspólnoty dorosłych Róż Żywego Różańca są bardzo liczne (aż 19 róż), PKRD stało się naturalną drogą formacji dla najmłodszych. Dzieci, takie jak 12-letnia Patrycja Ubik, nie widzą w Różańcu ciężaru. – To jest jakieś pięć minut, nawet krócej. Dużo daje, bo potem w niebie ten skarb modlitwy jest wykorzystany – mówi dziewczyna.

Niedzielne wydarzenie w Starej Wsi zakończyło się wspólnym radosnym śpiewem z biskupem Antonim i scholą Wincentyńskiej Młodzieży Maryjnej i zespołem muzycznym. – Ja mam nadzieję, że niedługo pierwsza nasza dziecięca Róża Różańcowa, potem z biegiem czasu kolejne, przekształcą się w róże młodzieżowe, co pozwoli zachować ciągłość modlitwy w parafii – mówi ks. Nosal.

Więcej o wspólnotach PKRD w parafii Stara Wieś w numerze 10 „Gościa Tarnowskiego” na 8 marca 2026 roku.