W murach tarnowskiego seminarium odbyło się spotkanie autorskie poświęcone publikacji, która rzuca proponuje nowe spojrzenie na relację człowieka z Bogiem. Pierwszy tom podręcznika „Fundamenty teologii duchowości katolickiej” autorstwa ks. dr. Macieja Biedronia.

Spotkanie otworzył rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie ks. Jacek Soprych, podkreślając wagę publikacji w kontekście współczesnych wyzwań światopoglądowych. – W tych trudnych czasach, kiedy też samo pojęcie duchowości już nie do końca jest zrozumiałe ze względu na bardzo szeroko i niejednoznacznie rozumiane sedno, potrzeba solidnych fundamentów, więc wydaje się szczególnie aktualna ta pozycja, która zbiera te wszystkie informacje i przedstawia jako wykładnię – mówił ks. Soprych. Zaznaczył również, że prezentowana książka to owoc pracy badawczej, próba uporządkowania kluczowych zagadnień oraz zaproszenie do pogłębionej refleksji nad drogą człowieka ku Bogu.

Głos zabrał również dziekan Wydziału Teologicznego UPJPII w Krakowie Sekcja w Tarnowie ks. dr hab. Grzegorz Baran, który zwrócił uwagę na wysokie oceny recenzentów i naukową rangę dzieła. Przytoczył on opinię ks. prof. Piotra Roszaka: „Książka księdza doktora Macieja Biedronia w ambitny i kompetentny sposób prezentuje dziedzictwo duchowości chrześcijańskiej, umożliwiając czytelnikowi zanurzenie się w jego bogactwie i aktualności”. Ks. prof. Baran podkreślił, że publikacja jest świadectwem, iż duchowość jest przestrzenią nauki – mimo różnych opinii na ten temat.

Sam autor, ks. dr Maciej Biedroń, prefekt seminarium oraz wykładowca UPJPII w Krakowie, przybliżył strukturę i cel swojej pracy, zaznaczając, że jest to pierwszy z planowanych dwóch tomów. Wyjaśnił, że teologia duchowości to pełnoprawna dyscyplina akademicka, która oficjalnie została uznana za naukę w XX wieku.

– Teologia duchowości ma swój oddzielny przedmiot badania, czyli to, czym się zajmuje, ma swoją metodę badawczą oddzielną i ma swoje źródła. Dlatego można ją uznać za oddzielną, ważną dyscyplinę teologiczną – mówi ks. Biedroń. Autor wskazał, że przedmiotem tej nauki jest przede wszystkim „dynamizm życia duchowego”. – Życie duchowe się rozwija, czasem mamy momenty, kolokwialnie mówiąc, gorszej relacji troszkę z Panem Bogiem, trudniej nam jest w relację wejść, utrzymać ją. Kiedy indziej jest lepiej i to nasze życie duchowe rozwija się ku pełnemu zjednoczeniu z Bogiem – opowiada ks. Biedroń.

W pierwszej części autor zawarł syntetyczną historię duchowości, która pozwala lepiej zrozumieć ewolucję pojęć teologicznych. Druga część poświęcona jest teologii duchowości jako nauce, co we współczesnym świecie wymaga szczególnego uzasadnienia. Trzecia część publikacji ks. Biedronia stanowi fundament praktyczny całego opracowania, skupiając się na podstawach chrześcijańskiego życia duchowego. Autor krok po kroku wyjaśnia w niej, dlaczego w ogóle możemy mówić o życiu duchowym u człowieka i skąd ono bierze swój początek.

Punktem wyjścia jest biblijna prawda o stworzeniu. Ks. Biedroń przypomina, że Pismo Święte definiuje człowieka poprzez jego relację do Stwórcy. – Tak zostaliśmy stworzeni, że jesteśmy na Boga ukierunkowani. Często nazywa się człowieka capax Dei, czyli tym, który jest zdolnym do przyjęcia Boga, otwartym na Boga – wyjaśnia autor. Podkreśla on, że życie duchowe nie jest zewnętrznym dodatkiem, ale wynika z faktu, że człowiek posiada pierwiastek duchowy i duszę.

Kolejnym filarem jest personalizm, czyli zrozumienie, że życie duchowe to spotkanie dwóch osób. – Mamy do czynienia w życiu duchowym z relacją pomiędzy bytami, które są osobowe. Człowiek jest osobą i Bóg jest bytem osobowym. To nie jest abstrakcja, to nie jest zbiór jakichś idei czy norm – przypominał teolog.

Ks. Biedroń wskazuje także na sakrament chrztu jako na moment, w którym to życie duchowe zostaje nam realnie dane. – To jest czas, moment, rzeczywistość, kiedy otrzymujemy to życie duchowe, wchodzimy w relacje z każdą z Osób Bożych – mówił ks. Maciej. To właśnie wtedy człowiek zostaje wyposażony w nadprzyrodzone dary wiary, nadziei i miłości. Co istotne, autor zaznacza, że w tej relacji „inicjatywa należy zawsze do Boga”.

Przypomniał również o powszechnym powołaniu do świętości. Ks. Biedroń zauważył, że w historii Kościoła istniał czas, gdy uważano, że pełnia świętości jest zarezerwowana tylko dla tych, którzy oddzielają się od świata w klasztorach. – Dla innych, mówiono, droga świętości była ewentualnie drogą przykazań. Czujemy jakby była taka trochę świętość gorsza i lepsza. Sobór Watykański podkreślił bardzo wyraźnie: Wszyscy chrześcijanie są powołani do jednej i tej samej świętości, ale na różnych drogach – tłumaczył autor. I to też jest jednym z fundamentów współczesnej duchowości katolickiej.

To powołanie do świętości, a szerzej życie duchowe, realizuje się w codzienności, w małżeństwie, kapłaństwie czy pracy zawodowej. – Dzieckiem moich rodziców nie jestem tylko od poniedziałku do piątku, tylko jestem nim zawsze. Tak samo jest z byciem dzieckiem Boga, zawsze nim jestem. Nie tylko gdy się modlę, ale gdy pracuję, gdy odpoczywam, gdy przeżywam relacje z drugim człowiekiem – podsumowuje ks. Biedroń.

Wydana przez WDT "Biblos" przy współpracy Uniwersytetu Papieskiego Kana Pawła II w Krakowie książka, mimo swojego naukowego fundamentu, została napisana przystępnym językiem. Dzięki temu stanowi cenne narzędzie nie tylko dla kleryków i studentów, ale dla każdego wierzącego, szukającego głębszego zrozumienia swojej drogi ku Bogu.