Witraże wróciły z renowacji, a poświęcił je w czasie wizytacji bp Stanisław Salaterski. W 1917 roku, gdy świat krwawił w okopach, tutejsi mieszkańcy postanowili, że chcą mieć własnego duszpasterza. Pod wpływem zachęty wyjechała delegacja do biskupa Wałęgi, który pochwalił myśl o założeniu parafii, dając jednak warunek zabezpieczenia materialnego księdza. Czytamy o tym w parafialnej kronice. Warunkiem był fundusz w wysokości 12 tysięcy koron austriackich. To, co wydarzyło się później, można nazwać lokalnym cudem. Mieszkańcy zebrali tę astronomiczną sumę w niespełna siedem dni. Kościół – serce nowej wspólnoty – dobudowano do istniejącej niewielkiej kaplicy zaledwie w rok.