Błogosławieni Ulmowie są nazywani Samarytanami z Markowej. Podobnych do nich było jednak znacznie, znacznie więcej… Kolejnymi są Augustynowie z Szerzyn. Józef urodził się w 1887 roku. Józefa 13 lat wcześniej. W Szerzynach prowadzili gospodarstwo rolne. W lipcu 1942 roku – o czym wspominał nieżyjący już ich syn Władysław – z prośbą o pomoc przyszło do ich domu siedmioro Żydów: Chirszfeld Cheszek i jego siostra Rajza, Lichtman Cheszek i jego siostra Chinda, pozostali byli prawdopodobnie członkami rodziny Haskel. Augustynowie zgodzili się ich ukryć. Józef z synem wykopali dla nich schron w stodole, Józefa gotowała im posiłki, które zanosił Władysław. Dramat rozegrał się siedem miesięcy później. 2 lutego 1943 roku granatowa policja dokonała rewizji w domu Augustynów, podczas której znaleziono kryjówkę i aresztowano ukrywających się w niej Żydów. 5 lutego zjawiła się tam grupa niemieckich żołnierzy. Małżonków wyprowadzono z domu, a gestapowiec Karl Hauch zabił strzałem w tył głowy najpierw Józefa, a potem jego żonę. Tak samo miał zginąć Władysław, ale jeden z granatowych policjantów przekonał kata, by darował mu życie, „bo za młody i nie jest niczemu winien”. Augustynów pochowano skrycie, bez katolickich obrzędów pogrzebowych, na cmentarzu parafialnym w Szerzynach. Władysław ocalał, by dać świadectwo, zapisane i upowszechnione m.in. przez Międzynarodowe Centrum Informacyjne „Pamięć i Tożsamość”. Ofiarę życia Augustynów upamiętniono także ostatnio w Szerzynach, 24 marca, w Narodowym Dniu Pamięci Polaków ratujących Żydów pod okupacją niemiecką. Z inicjatywy lokalnego samorządu odsłonięto pamiątkową tablicę dedykowaną nie tylko Augustynom, ale również innym mieszkańcom gminy Szerzyny, którzy z narażeniem życia ratowali Żydów-współobywateli przed śmiercią.