Cuda na wyposażeniu: obraz „Opłakiwanie Chrystusa” z warsztatu włoskiego renesansu, kamienna chrzcielnica starsza niż niejeden zamek w okolicy (trzecia najstarsza w diecezji), gotycki krzyż tęczowy, krypty z dawnymi pochówkami. Cuda po renowacji: odnowione ołtarze, polichromia stropu, oczyszczony mur, wyremontowana elewacja i ściany – kościół odzyskał blask, który widać od progu (na zewnątrz też). I cud odkryty podczas renowacji – bo gdy konserwator zdejmował płótno z bocznego ołtarza, spod niego wyjrzał inny obraz, nieznany, zapomniany od czterech stuleci. – To są rzeczy, o których nikt nie wiedział – mówi Halina Gorgosz, która zna tę świątynię od dziecka. Które pozwalają na nowo się zachwycić.