Podział chrześcijański Starego Testamentu
Chrześcijanie poza 39 księgami kanonu hebrajskiego zaliczają do pism natchnionych Starego Testamentu jeszcze siedem innych pism: Księga Tobiasza, Księga Judyty, Księga Barucha z Listem Jeremiasza (Ba 6), Pierwsza i Druga Księga Machabejska, Księga Mądrości Syracha i Księga Mądrości.
Na czwartej sesji obrad soborowych Sobór Trydencki (18.04.1546 r.) w sposób dogmatyczny określił kanon obowiązujący w Kościele Katolickim. Ujął on księgi biblijne w trzy grupy.
Księgi historyczne – 21 pism:
- Pięcioksiąg Mojżesza
- Księga Rodzaju,
- Księga Wyjścia,
- Księga Kapłańska,
- Księga Liczb,
- Księga Powtórzonego Prawa,
- Księga Jozuego,
- Księga Sędziów,
- Księga Rut,
- Pierwsza i Druga Księga Samuela,
- Pierwsza i Druga Księga Królów,
- Pierwsza i Druga Księga Kronik,
- Księga Ezdrasza,
- Księga Nehemiasza,
- Księga Tobiasza,
- Księga Judyty,
- Księga Estery,
- Pierwsza i Druga Księga Machabejska[5].
Księgi dydaktyczne (poetyckie) – 7 pism:
- Księga Hioba (Joba),
- Księga Psalmów,
- Księga Przysłów (Przypowieści),
- Księga Koheleta (Eklezjastesa, Kaznodziei),
- Pieśń nad Pieśniami,
- Księga Mądrości Księga Syracha (Eklezjastyka),
- Księga Mądrości.
Księgi prorockie – 16 proroków:
Czterech proroków większych:
- Księga Izajasza,
- Księga Jeremiasza wraz z Lamentacjami i Księgą Barucha,
- Księga Ezechiela
- Księga Daniela.
Dwunastu proroków mniejszych
- Księga Ozeasza,
- Księga Joela,
- Księga Amosa,
- Księga Abdiasza,
- Księga Jonasza,
- Księga Micheasza,
- Księga Nahuma,
- Księga Habakuka,
- Księga Sofoniasza,
- Księga Aggeusza,
- Księga Zachariasza,
- Księga Malachiasza[6].
