Nowy numer 14/2020 Archiwum

Obrzezanie i ofiarowanie w Świątyni (Łk 2,21-38)

Zapraszamy do Radiowo-Internetowego Studium Biblijnego, gdzie znajdziecie materiały z cyklu poświęconego Matce Bożej!

W Nazarecie

Przekaz o wydarzeniach Bożego Narodzenia, obrzezania, nadania imienia, oczyszczenia, wykupienia, spotkaniach z Symeonem i Annie, Łukasz kończy podsumowaniem – streszczeniem. W tym krótkim tekście Łukasz streszcza zarówno pobyt Świętej Rodziny w świątyni, jak też jej powrót do Nazaretu, a potem dzieciństwo Jezusa w Nazarecie.

Św. Łukasz tu niejako kończy całą historię wydarzeń łączących się z narodzeniem Jezusa. Inaczej jest w Ewangelii wg św. Mateusza (Mt 2,1-18), który wydaje się sugerować, że Święta Rodzina po dokonaniu obrzędu oczyszczenia w świątyni pozostała w Betlejem i mieszkała tam przez około dwa lata. Łukasz nie zna tej tradycji. Nic nie wie o mędrcach, którzy złożyli pokłon Jezusowi (Mt 2,1-12) ani też o pobycie Świętej Rodziny w Egipcie (Mt 2,13-15.19-20). Na podstawie dostępnych mu przekazów stwierdza, iż po wypełnieniu w świątyni wszystkich przepisów Prawa wrócili do Nazaretu. Każdy z ewangelistów dysponował innymi źródłami i komponując swoje przekazy każdy z nich chciał przekazać pewne prawdy teologiczne, wyłaniające się z dzieciństwa Jezusa. Bez wątpienia jednak Jezus wychowywał się i spędził większą część swego dzieciństwa w Nazarecie. Potwierdzają to wszyscy ewangeliści (Mt 2,23; Mk 1,9; Łk 2,39; J 1,45-46).

Podsumowując dotychczas opisaną historię Jezusa, zwłaszcza spełnienie obrzędu oczyszczenia Maryi oraz prezentacji Jezusa w świątyni (Łk 2,22-24), Łukasz ponownie podkreśla, że Maryja i Józef są wiernymi wykonawcami przepisów Prawa. Po wypełnieniu wszystkiego, co w Prawie odnosiło się do tych obrzędów, wracają do Nazaretu. W tekście tym ewangelista informuje czytelnika, że Jezus swoje dzieciństwo spędził w Nazarecie i właśnie na tej podstawie później zostanie nazwany „Jezusem z Nazaretu” (zob. Mt 21,11; Mk 10,47; 16,16; Łk 18,47; J 18,5-7). Nazaret stał się domem Świętej Rodziny.

Rozpoczyna się długi okres życia Jezusa, o którym ewangeliści milczą. Bardzo dużo piszą o tym okresie przekazy apokryficzne, liczne legendy, które obfitują w liczne cudowności i niezwykłości. Św. Łukasz jednak wskazuje coś przeciwnego. Wskazuje, iż życie Jezusa pod opieką Maryi i Józefa niewiele różniło się od życia innych dzieci. Podobnie jak wszystkie dzieci, Jezus z każdym rokiem wzrastał, stawał się silniejszy i mądrzejszy. Opisuje rzeczywiste wzrastanie fizyczne i umysłowe Jezusa, odzwierciedlające wszelkie kanony ludzkiego rozwoju. Jezus w tym czasie dojrzewa również duchowo i moralnie.  Trzeba pamiętać, iż Jezus musiał dojść do poznania – odkrycia swej tożsamości, swojego powołania zbawczego oraz związku z Bogiem, swym Ojcem. Rozwój ten dokonuje się pod wpływem Bożej łaski, czyli jest owocem działania w Jezusie samego Boga i Jego mocy. Podobnie jak Jego Matka Maryja (zob. 1,28), również On w swym ludzkim życiu był przemieniany przez łaskę, aby mógł w odpowiednim momencie wypełnić powierzone Mu dzieło zbawienia.

Życie Jezusa w Nazarecie kryje w sobie głęboką tajemnicę dzieciństwa Syna Bożego i Syna Człowieczego. Najbardziej zdumiewa w nim powszednia zwyczajność, którą podkreśla krótki tekst Łukasza.

Syn Boży, który stał się człowiekiem, musiał od swoich rodziców uczyć się wszystkiego – chodzić, mówić, pracować i kochać. Dzięki nim poznawał świat, nabywał mądrości, która być może wyróżniała Go spośród Jego rówieśników. Swoją szlachetnością i dobrocią wobec innych ujawniał też w sobie szczególne działanie Bożej łaski. Tym sposobem pokazuje wszystkim, którzy wpatrują się w Jego wzór, że czas milczenia i odsunięcia się od wielkich spraw tego świata jest niejednokrotnie niezbędny w duchowym rozwoju chrześcijanina, konieczny do tego, by szerzej otworzyć się na działanie Bożej łaski i napełnić się nadprzyrodzoną mocą, potrzebną do właściwego wypełnienia swego posłannictwa.

 

[1] Św. Ildefons z Toledo, O wieczystym dziewictwie Najświętszej Maryi Panny, s. 161.174

[2] Zob. W. Sotowski, „Maryja przechowywała wszystkie te słowa w sercu swoim” (Łk 2,19.51b), s. 92-98.

[3] B. Costacurta, Maryja i słowo Boże, Pastores 25 (2004) nr 4, s. 102-104.

[4] Zob. F. Mickiewicz, Ewangelia według świętego Łukasza. cz. 1, s. 178-179.

[5] Zob. J. Ernst, Das Evangelium nach Lukas, s. 113.

[6] Zob. M. Bednarz, Duszpasterski komentarz do Nowego Testamentu. Ewangelia wg św. Łukasza (1,1-12,59), Tarnów 2008, s. 70.

[7] Zob. S. Fausti, Wspólnota czyta Ewangelię według św. Łukasza, Częstochowa 2005, s. 78-79. 

[8] Zob. R. Rubinkiewicz, Maryja w świątyni, s. 97-98.

[9] Zob. M. Mikołajczak, Świątynia jerozolimska a ofiarowanie Jezusa (Łk 2,22-24), „Wrocławski Przegląd Teologiczny” 6 (1998), z. 2, s. 139-146

[10] Zob. M. Oleś, Maryjne znaczenie słów Łuk 2,35 w patrologii od początku aż do VIII wieku, „Ruch Biblijny i Liturgiczny” 17 (1964) 1, s. 5.

[11] Zob. M. Bednarz, Bierz i czytaj. Ewangelia   św. Łukasza (1,1-8,56), s. 125.

[12] Zob. F. Gryglewicz, Teologiczne aspekty błogosławieństwa Symeona (Łk 2,29-35), s.73-74.

[13] Zob. M.S. Wróbel, A Twoją duszę miecz przeniknie (Łk 2,35). Wspólnota losu Maryi i Jezusa, s. 13.

[14] Zob. M.S. Wróbel, A Twoją duszę miecz przeniknie (Łk 2,35). Wspólnota losu Maryi i Jezusa, s. 13-14.

[15] Zob. F. Mickiewicz, Ewangelia według świętego Łukasza. cz. 1, s. 188.

[16] Zob. M. Oleś, Maryjne znaczenie słów Łuk 2,35 w patrologii od początku aż do VIII wieku, s. 7-15.

[17] Zob. M.S. Wróbel, A Twoją duszę miecz przeniknie (Łk 2,35). Wspólnota losu Maryi i Jezusa, s. 14.

[18] Zob. J. Kudasiewicz, Przez Jezusa do Maryi w Biblii, s. 45.

[19] Zob. R. Rubinkiewicz, Maryja w świątyni, s. 101-102.

[20] Zob. U. Szwarc, Twoja dusze miecz przeniknie (Łk 2,35). Cierpienie Maryi w świetle starotestamentowego przepowiadania, „Salvatoris Mater” 3 (2001) nr 3, s. 18-22.

[21] Zob U. Szwarc, Twoja dusze miecz przeniknie (Łk 2,35), s. 23-24.

[22]. Zob. R. Rubinkiewicz, Maryja w świątyni, s. 99-100.

[23] Zob. F. Mussner, Maryja Matka Jezusa w Nowym Testamencie, Kraków 2014, s. 27.

[24] J. Czerski, Ewangelie synoptyczne. Wprowadzenie i komentarz, s. 12.

« 4 5 6 7 8 »
oceń artykuł Pobieranie..
Komentowanie dostępne jest tylko dla .

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Pytanie

Jaki tytuł ma apokryf Starego Testamentu opowiadający o upadku aniołów?
Odpowiedzi z podaniem tradycyjnego adresu pocztowego prosimy przesyłać e-mailem na adres: studium@gosc.pl
lub pocztą tradycyjną:

"Gość Niedzielny" Plac Katedralny 1
33-100 Tarnów

Administratorem danych osobowych jest Instytut Gość Media (Organizator). Dane osobowe są przetwarzane na podstawie Pani/Pana zgody, w celu przeprowadzenia konkursu, przez okres do zakończenia całego postępowania konkursowego. Dane osobowe mogą być udostępniane uprawnionym organom. Przysługuje Pani/Panu prawo dostępu do treści swoich danych, żądania ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, przenoszenia, wniesienia sprzeciwu, wniesienia skargi do organu nadzorczego. W każdym momencie zgody na przetwarzanie danych w celu przeprowadzenia konkursu jak i opublikowanie wyników mogą zostać wycofane przez kontakt na adres e-mail: sekretariat@igomedia.pl.

Zgłoszenie

 "Gość Niedzielny"
Ul. Katedralna 1
33-100 Tarnów

lub na adres
studium@gosc.pl

Sponsor