Tarnowski
Najnowsze Wydania
-
GN 18/2026 Dokument:(9695028,Kościół jest analogowy)
-
Historia Kościoła (15) 03/2026 Dokument:(9690225,Leon XIV czyta św. Augustyna Donaldowi Trumpowi. Edytorial nowego numeru „Historii Kościoła”)
-
GN 17/2026 Dokument:(9685120,Zajęcie podwyższonego ryzyka)
-
Gość Extra 1/2026 (15) Dokument:(9623575,Idą za nim tłumy)
-
GN 16/2026 Dokument:(9673311,Mocny głos kapitana Glovera)
Wyszukano wyników: 40631
Zachód, który zatrzymuje czas
Wieczór powoli osiada na spokojnej ulicy. Między jasnymi budynkami, a równymi rzędami zielonych krzewów zapada cisza, jakby całe miejsce na chwilę wstrzymało oddech. Niebo nad głową zmienia kolor – z chłodnego błękitu przechodzi w ciepłe odcienie pomarańczu i złota. Światło zachodzącego słońca odbija się w oknach budynków, nadając im miękkość i spokój. Tylko samochód zakłóca tę ciszę na moment, po czym wszystko wraca do swojej naturalnej harmonii.
Czy to sen?
Postawiłam kolejny krok. „Miłość cierpliwa jest”. Drugi krok. „Łaskawa jest”. Następny. „Miłość nie zazdrości”. I jeszcze jeden. „Nie szuka poklasku”. Krok za krokiem. Nieustannie uderzające fale morskie obmywały piasek uwierający moje stopy. Tak jak Pan Jezus, którego miłość, cierpliwa i łaskawa, obmywa wszystkie grzechy uwierające moją duszę. Miłość, która „nie unosi się gniewem” i „nie pamięta złego”. To miłość, którą nam ludziom tak ciężko jest pojąć, tak ciężko ją naśladować.
W stronę wieczności
Pewnego letniego wieczoru wybrałam się na spacer, chcąc na chwilę oderwać się od codziennego pośpiechu i po prostu rozejrzeć się wokół. Nieopodal kościoła stała stara plebania, przy której się zatrzymałam. Stała spokojnie wśród drzew, jakby od dawna należała do tego miejsca. Patrząc na nią, miałam wrażenie, że jest symbolem początku – czegoś trwałego i uporządkowanego. Pomyślałam wtedy o życiu człowieka. Na początku wszystko wydaje się stabilne. Człowiek powoli kształtuje swoje życie, dzień po dniu, dodając kolejne doświadczenia, marzenia i wspomnienia. Tak jak dom powstaje z cegieł i murów, tak życie powstaje z kolejnych dni i doświadczeń. Wtedy trudno wyobrazić sobie, że coś mogłoby ten porządek naruszyć.
